Bijzondere cv’s ter inspiratie – deel 8: je eigen tijdschrift

Tijdschrift-cvHoe val je als werkzoekende op tussen al die andere werkloze collega’s die ook naar jouw ideale baan op zoek zijn? En die ongetwijfeld ook getalenteerd zijn? Je moet daarvoor origineel en creatief zijn. Zoals Joyce Dunnewold. Zij maakte een eigen e-magazine, waarin ze zichzelf aan haar potentiële werkgever voorstelt.

Ze verspreidde dit digitale tijdschrift onder meer via LinkedIn, waar ik het tegenkwam. Uiteraard wilde ik er meer van weten en heb haar geïnterviewd.

INTERVIEW

Naar wat voor werk zoek je?
Ik ben op zoek naar een functie als directiesecretaresse, voor 20 tot 24 uur per week. Uiteraard sta ik ook open voor vergelijkbare functies als managementassistente of (gevorderde) secretaresse.

Hoe lang ben je nu op zoek naar werk?
Ik ben al langere tijd op zoek naar een andere baan, maar sinds oktober vorig jaar echt actief.

Hoe kwam je op het idee op om een digitaal tijdschrift te maken om jezelf als werkzoekende te profileren?
Toen ik begon met het kijken naar een andere functie, zocht ik op de geijkte methoden. Vacaturesites, kranten, social media. Maar als ik al een vacature vond, was ik vaak óf te laat, óf alle andere werkzoekenden hadden de vacature ook gevonden en probeer dan maar eens op te vallen.

Na enkele maanden zoeken vond ik dat het tijd was voor iets anders. Ik wilde graag dat nog meer mensen in mijn netwerk wisten dat ik op zoek was naar ander werk, maar vooral ook dat mensen buiten mijn eigen netwerk dat wisten. En stiekem wilde ik ook de vacatures voor zijn. Dus dat organisaties zelf al contact met mij zochten voordat ze de vacature uit zouden schrijven. Maar hoe krijg je zoiets voor elkaar?

Ik vond dat het iets moest zijn dat heel goed bij mij past. Anders kun je het mijn inziens beter niet doen. Toen kwam ik op internet een tijdschrift van iemand anders tegen. Ik wist direct dat dit iets voor mij was, maar dat ik het wel op mijn eigen manier moest doen. Het echt ‘eigen’ maken.

Was het moeilijk het tijdschrift te maken? Heb je daarbij hulp gehad?
Het begin viel reuze mee. Ik wist natuurlijk al in grote lijnen wat ik wilde, maar moest dat nog uitwerken. De teksten opstellen en foto’s kiezen was uiteindelijk relatief snel gedaan. Ik ben vrij handig met de computer en dacht dat ik het wel zelf zou kunnen doen. Maar vormgeven is echt een vak apart, dat kwam ik al snel achter. En nogmaals, zo’n gewaagd project moest wel heel goed zijn vond ik. Daarom heb ik een goede vriend van me, een vormgever,  om hulp gevraagd

Met de uitgewerkte teksten en de gekozen foto’s zijn we om tafel gaan zitten. Die avond heb ik mijn ideeën uitgelegd. Daarna moet je zo’n project even uit handen geven, dat was best spannend hoor! Maar al direct de eerste ruwe versie was waanzinnig. Dat is natuurlijk ook het voordeel als iemand je help die je goed kent. Ik zeg vaak: “het was direct ‘mijn’ tijdschrift, echt iets dat van mij was en bij mij past”.

Daarnaast wilde ik een interview in het tijdschrift. Ik ben begonnen om dat zelf uit te werken, maar een interview met jezelf houden valt toch best tegen. En ik ben nogal een perfectionist, ik vond dat het moest sprankelen. Daarom heb ik een interviewster uit mijn netwerk benaderd en gevraagd of zij het leuk zou vinden om mij te helpen. Gelukkig was zij direct enthousiast. En ik ben nog steeds erg blij met deze keuze, het geeft een veel professioneler eindresultaat.

Tot slot heb ik twee vakgenoten gevraagd om de teksten te beoordelen, zowel op spelling als in z’n algeheel. Je krijgt toch last van een soort projectblindheid als je er langere tijd mee bezig bent en vooral omdat het zo persoonlijk is.

Was het veel werk om het maken?
Ach, de tijd dat zo’n project kost valt altijd tegen, vooral omdat ik er zulke hoge eisen aan stelde. Je moet zoiets ook niet in een paar dagen op willen zetten. Al met al ben ik er een maand of twee mee bezig geweest, steeds ’s avonds en in het weekend. Uiteraard zit hier ook wachttijd in (op de vormgever, interviewer, vakgenoten).

Wat heb je gedaan om je tijdschrift te promoten? 
Ik heb het blad eerst gestuurd naar de mensen die hieraan meegewerkt hadden, bijvoorbeeld van wie ik een aanbeveling had gekregen. Daarna heb ik het naar vrienden en familieleden gestuurd, zodat zij als eerste op de hoogte waren. Toen volgden de social media: Twitter, Facebook en Google+. Ook LinkedIn was hierin belangrijk, ik heb een bericht gestuurd aan al mijn connecties waarin ik uitlegde wat ik gemaakt had, met welk doel en natuurlijk een link naar mijn tijdschrift. Aan deze connecties en op Social Media heb ik heel uitdrukkelijk gevraagd om mijn tijdschrift te delen. Ik wilde immers ook graag dat het buiten mijn eigen netwerk bekend zou worden.

De dag na publicatie ben ik gebeld door Omroep Gelderland, zij wilden graag een interview op de radio over mijn tijdschrift. Dat aanbod heb ik natuurlijk direct geaccepteerd.

Maak je gebruik van je tijdschrift als je op je een vacature solliciteert? En hoe doe je dat?
In de tussentijd heb ik nog niet op een vacature gereageerd, in de Achterhoek zijn maar weinig passende vacatures. Maar ik zal het zeker gaan meesturen als ik ergens ga solliciteren. Ook bij open sollicitaties ga ik het meesturen. Waar mogelijk zal ik het tijdschrift direct als PDF meesturen, als dat niet kan zal ik een link meesturen.

Wat heeft je eigen tijdschrift je tot nu toe opgeleverd?
Het blad is tot nu toe ruim 2700 keer bekeken. Dat is echt heel vaak, dat had ik vooraf niet durven dromen. De eerste twee doelen zijn behaald: vrijwel iedereen in mijn eigen netwerk en veel mensen daarbuiten weten dat ik graag een andere baan wil en daarnaast heeft het een aantal nieuwe connecties opgeleverd. Er zijn wat contacten geweest over lagere functies, maar dan zou ik een stap achteruit doen i.p.v. vooruit (ik heb nu een vaste baan als secretaresse). Een nieuwe baan heeft het tot nu toe niet opgeleverd, maar wat niet is kan wellicht nog komen.

Heb je tips voor andere werkzoekenden die ook een eigen tijdschrift willen maken om een nieuwe baan te vinden?
Ja, durf vooral om hulp te vragen. Als je zo’n visitekaartje af wilt geven, dan moet het echt heel mooi zijn. Geen in elkaar geflanst boekwerk, maar echt een heel mooi uitgewerkt tijdschrift. Anders zal het meer kwaad dan goeds doen. Vraag hulp waar je dit kunt gebruiken en schaam je hier niet voor. Misschien moet je iemand betalen voor de hulp, misschien kun je afspreken om een wederdienst te doen.

Zorg voor mooie, professionele foto’s. Ik had al een fotoshoot gedaan zodat ik mooie foto’s had voor social media en mijn cv. Het is zonde om je er vanaf te maken met vakantiefoto’s.

Verder: geef je eigen draai aan het tijdschrift, ga niet mijn tijdschrift kopiëren. Dan is het niet meer van jezelf. En als laatste: laat het tijdschrift alsjeblieft nakijken voordat je het publiceert. Hoe goed je ook bent in taal, je blijft een mens en je ziet absoluut dingen over het hoofd.

Andere blogs over bijzondere cv’s

Advertenties

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Joyce Dunnewold

Hier lees je alles wat je wilt weten over Office, met name voor secretaresses.

De Levende Sollicitatiegids

Wijst je de kortste route naar jouw volgende baan!

Mijn 50 plus ervaringen

de wereld van een 50 plusser

BlauwStaete

Projectontwikkeling sociale woningbouw en duurzame energieconcepten

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

%d bloggers liken dit: